พรอมต์วิดีโอหลายช็อต: หญิงงามในวังโบราณ

เฟรมแรก (= อัปโหลดภาพอ้างอิง ล็อกความคงที่ 100%):
หญิงงามในวัง เกล้าผมมวยสูงสีดำ ปักปิ่นดอกไม้ทองคำพร้อมพู่ไข่มุกยาวระย้าถึงไหล่ แต้มลายดอกไม้สีแดงที่หน้าผาก สวมชุดเกาะอกปักดิ้นทองสีแดงชาด คลุมด้วยผ้าสไบบางเผยให้เห็นหัวไหล่ คาดเอวด้วยสายคาดด้ายทองประดับหยกขาว; กำลังพิงราวระเบียงหินแกะสลัก รายล้อมไปด้วยดอกโบตั๋นที่กำลังบาน ฉากหลังเป็นหอคอยวัง สระบัวที่มีกลีบดอกไม้ร่วงหล่น และแสงยามเย็นอันอบอุ่น โครงหน้า การแต่งหน้า เครื่องประดับผม เสื้อผ้า และท่าทางต้องคงที่ 100% ตามเฟรมแรก ไม่มีการบิดเบี้ยวหรือเปลี่ยนใบหน้า

บท (การแบ่งช็อต บทสนทนาน้อย เน้นการแสดงออกทางสีหน้าแบบละเอียด):

ช็อต 1 | 0-3 วินาที | ภาพระยะกลาง (Medium Close-up) (คงท่าทางจากเฟรมแรก)
พิงราวระเบียงหิน สายตามองไปทางขวาสุด ดวงตาดูง่วงเหงาและเมามายเล็กน้อย ขนตาสั่นไหวเบาๆ หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงช้าๆ ตามจังหวะการหายใจ มุมปากยกขึ้นเล็กน้อยโดยไม่ตั้งใจ ไม่มีบทสนทนา มีเพียงเสียงบรรยากาศ (เสียงลม กลีบดอกไม้ร่วงหล่น เสียงน้ำจากระยะไกล)

ช็อต 2 | 3-6 วินาที | ภาพระยะใกล้ที่ดวงตา (Macro cut-in)
เลนส์ซูมเข้าใกล้ดวงตา: รูม่านตาขยับเล็กน้อย ดวงตาเป็นประกาย สายตากวาดไปด้านข้าง ขนตากะพริบหนึ่งครั้ง ดวงตาเปลี่ยนจากความง่วงเหงาเป็นความครุ่นคิด
[เสียงกระซิบแผ่วเบา · ครึ่งประโยค] "...อีกปีที่ดอกไม้ร่วงโรย"

ช็อต 3 | 6-9 วินาที | รายละเอียดใบหน้า (ด้านข้าง -> ริมฝีปาก)
ตัดมาที่ภาพระยะใกล้ด้านข้าง: ริมฝีปากเม้มเล็กน้อย ลำคอขยับเหมือนถอนหายใจเบาๆ คิ้วขมวดเล็กน้อยแล้วคลายออก; มีปอยผมปลิวมาปรกแก้มตามแรงลม ไม่มีบทสนทนา มีเพียงเสียงถอนหายใจแผ่วเบา

ช็อต 4 | 9-12 วินาที | รายละเอียดมือ + ผ้าคลุมไหล่
ตัดมาที่มือบนราวระเบียงหิน: ปลายนิ้วลูบไล้พื้นผิวหินที่เย็นเยียบเบาๆ กำไลหยกที่ข้อมือแกว่งไกวเล็กน้อย; ผ้าสไบและชายกระโปรงปลิวไหวตามแรงลม กลีบดอกไม้ร่วงลงบนกระโปรง กล้องแพนขึ้นช้าๆ อย่างนุ่มนวลไปพร้อมกับกลีบดอกไม้ที่ร่วงหล่น ไม่มีบทสนทนา

ช็อต 5 | 12-15 วินาที | กลับสู่ภาพระยะกลาง (แช่ภาพตอนจบ)
ค่อยๆ หันหน้ากลับมา มองตรงไปข้างหน้า ดวงตาอ่อนโยนและชุ่มฉ่ำ พร้อมรอยยิ้มจางๆ ริมฝีปากขยับเล็กน้อยแล้วหยุด (คำพูดที่ไม่ได้เอ่ยออกมา)
[เสียงกระซิบ · ค่อยๆ จางหาย] "ปล่อยให้เป็นไป"
สุดท้ายกลับสู่การจ้องมองที่เงียบสงบ แช่ภาพในท่าทางที่สง่างามและดูง่วงเหงา พร้อมความโศกเศร้าที่แฝงอยู่อย่างชัดเจน

การตั้งค่าเสียง: ผู้หญิง, ดูง่วงเหงาและสง่างาม, เน้นเสียงลมหายใจ, ความเร็วช้ามาก, มีเสียงกระซิบสั้นๆ เพียงสองครั้ง ที่เหลือเน้นเสียงลมหายใจ เสียงถอนหายใจ และการแสดงออกทางสายตา; บทสนทนาต้องตรงกับการขยับปากอย่างเคร่งครัด

กล้อง:
สตอรี่บอร์ดแบบหลายมุมกล้อง—ภาพระยะกลาง / ภาพระยะใกล้ที่ดวงตา / ภาพระยะใกล้ด้านข้าง / ภาพระยะใกล้ที่มือ / กลับสู่ภาพระยะกลาง; การตัดต่อแต่ละช็อตต้องสะอาด (ตัดฉับหรือละลายภาพสั้นๆ), ระยะชัดลึกตื้น, ฉากหลังที่เป็นดอกโบตั๋นและหอคอยวังต้องเบลอ

บรรยากาศ · แสง:
แสงสีทองส่องจากด้านข้างและด้านหลังในช่วงพระอาทิตย์ตก อบอุ่นและหรูหรา; กลีบดอกไม้ร่วงหล่นตามแรงลม สระบัวกระเพื่อม พู่ไข่มุกแกว่งไกวเล็กน้อย ฝุ่นละอองสีทองลอยอยู่ในอากาศ โทนภาพมีความสง่างาม ง่วงเหงา และมีความเศร้าสร้อยที่เก็บงำไว้

ข้อกำหนด:
- 4K Ultra HD, 15 วินาที, ตัวละคร/การแต่งหน้า/เสื้อผ้า ต้องคงที่ 100% ตามเฟรมแรกในทุกช็อต
- การแสดงออกทางสีหน้าแบบละเอียดที่สมจริงและประณีตคือหัวใจสำคัญของการแสดง
- บทสนทนาและการขยับปากต้องตรงกันอย่างเคร่งครัด, มีเนื้อเสียงลมหายใจ, ไม่มีการร้องเพลงหลอก
- การเปลี่ยนผ่านของช็อตต้องเป็นธรรมชาติและต่อเนื่อง, จังหวะช้า, ไม่มีเฟรมตกหรือภาพกะพริบ
- สายตาต้องมีความหมาย; ไม่มีดวงตาเรืองแสง, ไม่มีรูม่านตาที่ผิดปกติ
- ลม, กลีบดอกไม้ร่วง, พู่, ผ้าคลุมไหล่ และน้ำ ต้องเป็นไปตามหลักฟิสิกส์จริง
- ไม่มีหน้าจอดำตอนจบ, แช่ภาพอย่างเป็นธรรมชาติ
- ไม่มีคำบรรยาย, ไม่มีลายน้ำ, ไม่มีข้อความ